90 แล้วไง… ก็หัวใจจะดิจิตอล

Jean Bye สมาชิกบ้านพักคนชราที่ Elermore Glen Retirement Village ในออสเตรเลียวัย 90 ปี เพิ่งได้เห็นคอมพิวเตอร์ใกล้ๆ เป็นครั้งแรก Susan ครูอาสาสมัครสอนคอมพิวเตอร์ของ Elermore Glen เล่าว่า แรงจูงใจของคุณยาย Jean Bye ก็คือ…

เธอได้ยินมาว่า ในคอมพิวเตอร์มีแบบและลายปักโคเชจากอินเตอร์เน็ตเยอะแยะ… เธอจึงเริ่มต้นค่อยๆ เรียนรู้คอมพิวเตอร์และอินเตอร์เน็ต และใช้เวลาอยู่ในนั้นวันละ 6 ชั่วโมงขึ้นไป… เธอส่งอีเมล์หาลูกหลานและเพื่อนฝูง ใช้เวลาบนเวบไซต์ Pinterest, eBay และเวบไซต์งานฝีมือต่างๆ… แถมยังเปิดบัญชีกับ PayPal ด้วย… ที่เด็ดกว่านั้นคือ คุณยาย Jean Bye จองทริปท่องตะวันตกออสเตรเลียทางออนไลน์ด้วย แถมยังทำวิดีโอจากภาพถ่าย เชครายการโทรศัพท์ ดาวน์โหลด พิมพ์ภาพและซื้อของใช้ออนไลน์… ทั้งๆ ที่ Jean Bye อายุมากจนสั่นไปทั้งตัวแล้ว

ที่ผมเอาเรื่องนี้มาเล่าก็เพื่อจะบอกว่า… ทักษะดิจิตอลและคอมพิวเตอร์เป็นเรื่องจำเป็นสำหรับผู้สูงอายุมากครับ… ผมก็ไม่ทราบว่าคุณผู้อ่านของผมจะยอมรับเรื่องวัยแค่ไหน แต่ถ้าทักษะทางดิจิตอลของท่านด้อยกว่าคุณยาย Jean Bye ก็ต้องคิดแล้วหล่ะครับว่า… ถ้าใช้ Digital Knowledge ประเมินวัยด้วย… ท่านจะวัยไหน?

นานมาแล้วผมก็เคยเป็นอาสาสมัครเข้าไปสอนคอมพิวเตอร์ให้ชมรมผู้สูงอายุในชุมชน… พร้อมๆ กับการเก็บข้อมูลโครงการสอนคอมพิวเตอร์ผู้สูงอายุกลับมาด้วย… งานไม่ได้ทำระดับงานวิจัยหรอกครับ แค่เก็บข้อมูลเบื้องต้นมาดูแนวทางเท่านั้น และโครงการนั้นก็พับไปเพราะว่าผู้สูงอายุในชุมชนเมื่อ 15-20 ปีที่แล้ว ไม่เห็นประโยชน์ของคอมพิวเตอร์ และมองว่าคอมพิวเตอร์เป็นเครื่องใช้ไฟฟ้าสำหรับสำนักงานธุรกิจมากกว่า

ถึงวันนี้… คอมพิวเตอร์เมื่อ 15 ปีที่แล้ว ยังมีประสิทธิภาพน้อยกว่าโทรศัพท์มือถือที่ค่ายมือถือเอามาแจกฟรีพร้อมซิมการ์ดในปัจจุบันเสียอีก… เมื่อ 15 ปีก่อนคอมพิวเตอร์ไม่ได้น่าสนใจ ก็เป็นเรื่องเข้าใจได้… ถึงทุกวันนี้คอมพิวเตอร์ไม่ได้น่าสนใจก็เป็นเรื่องเข้าใจได้

เพราะโลกได้ผ่านคอมพิวเตอร์มาถึงดิจิตอลเรียบร้อยแล้ว… และดิจิตอลในยุคดิจิตอลนี่แหละครับที่จะเบียดเข้ามาในชีวิตเราท่าน เหมือนที่มือถือแทรกมาเป็นอวัยวะชิ้นที่ 33 ของเรานั่นแหละ… ที่จะบอกก็คือ… อีกหน่อยจะไม่ได้มีแต่มือถือหรอกน๊ะครับ

เครือข่ายจัดอบรมคอมพิวเตอร์ให้ผู้สูงอายุเมื่อ 15 กว่าปีมาแล้วของผม ยังมีที่ติดต่อได้อยู่สองสามท่านที่เป็นแกนนำและผู้ประสานงาน… ผมต่อสายถึงท่านเหล่านั้นนานๆ ครั้ง เมื่อคุยกับผม สองสามท่านที่ว่านี้จะเล่าเรื่องทักษะคอมพิวเตอร์ของตัวเองอวดผมเสมอ… เพราะท่านก็นั่งเป็นนักเรียนของผมด้วยในวันนั้น

คำตอบสำคัญที่ผมค้นพบจากความสำเร็จในการฝึกทักษะคอมพิวเตอร์ก็คือ ทั้งสามท่านเป็นเจ้าของคอมพิวเตอร์ที่เปิดใช้งานทุกวัน… หาคู่มือมาศึกษาเองและเปลี่ยนเครื่องใหม่มาแล้วหลายเครื่องตลอดหลายปี

ล่าสุดผมเพิ่งโทรหาท่านหนึ่งเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา… เพราะผมอยากเขียนบทความบทนี้แหละครับ และอยากได้คำแนะนำจากปากคนที่ เรียนคอมพิวเตอร์ด้วยวันเกือบห้าสิบปีตอนนั้น กับพื้นฐานอ่านออกเขียนได้… แม้ท่านจะเป็นผู้นำชุมชนเจ้าของรางวัลเต็มบ้านก็เถอะ… ผมทราบดีว่าไม่ใช่ทุกคนจะหัดคอมและเก่งดิจิตอลไม่แพ้เด็กรุ่นใหม่ได้ทุกคน… ผมหมายถึงทักษะระดับใช้งานทั่วไปที่กลืนเข้าไปในชีวิตประจำแบบที่ใช้เป็นเครื่องมือน๊ะครับ

ผมถามว่า… คิดว่าเพราะอะไรพี่กำนันถึงกลายเป็นเซียนคอมเล่นเกมส์แข่งกับหลานได้ขนาดนี้?… ท่านตอบว่า “ต้องรู้ก่อนว่าอยากเอาใช้คอมพิวเตอร์ทำอะไร จะมีสาระหรือไร้สาระก็ได้หมด แล้วใช้เวลากับมันในชีวิตประจำวัน… แรกๆ ผมแค่อยากพิมพ์หน้าซองไปร่วมงาน… แล้วก็นั่งเล่นเกมส์… วีดีโอคอลกับลูก เวลาผมวิดีโอคอลกับลูกเมื่อก่อนจะเปิดเครื่องเปิดกล้องไว้เลยช่วงเย็น ลูกก็เหมือนกัน ถ่ายทอดสดหากันทุกวัน… ทุกวันนี้ใช้ IPAD ยิ่งสะดวก… ค่าเน็ต 3BB ก็เหมาจ่ายรายเดือน เปิดกล้องคุยกับเขาไปทั่ว…”

อีกยาวครับ ถ้าจะถอดความเห็นคำต่อคำ… เอาเป็นว่า Mindset แรกของการพัฒนาทักษะดิจิตอลคือ ต้องรู้ก่อนว่าจะเอาไปใช้ทำอะไร… ประเด็นก็คือ หลายท่านมีทักษะดิจิตอลกับมือถือจนสามารถ Pivot ไปใช้ทำอย่างอื่นเช่น เป็น Bloger, YouTuber, ค้าขายออนไลน์ หรือแม้แต่พัฒนาความรู้และฝีมือให้ตัวเอง… แต่ก็อีกนั่นแหละ ทั้งหมดก็จะวนกลับมาที่… จะทำอะไรไปทำไมอยู่ดี

หาแรงจูงใจให้เจอครับ!

อ้างอิง

Share this post

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on print
Share on email
Add Reder's Line friends

เพิ่ม Reder เป็นเพื่อนทาง Line... เรามีเรื่องเล่าและแรงบันดาลใจส่งให้ท่านทุกวันคี่

Recent Posts

Related Post

Enemy of The State

Enemy Of The State #หนังดีที่เคยดู

ประเด็นการเฝ้าติดตามข้อมูลบุคคล บันทึกและนำไปใช้ถือเป็นเรื่องสำคัญที่เกี่ยวข้องกับสังคม เศรษฐกิจ การค้าและการเมืองการปกครองมานาน การเก็บและใช้ข้อมูลก็มีทั้งด้านดีและด้านมืด ในขณะที่การละเลยไม่บันทึกจัดเก็บข้อมูลก็มีข้อเสียและจุดบกพร่องชัดเจนหลายอย่าง… โดยเฉพาะประเด็นเรื่องข้อมูลที่ควรเป็นความลับ แต่ดันมีคนรู้เห็น จึงกลายเป็นเรื่องใหญ่ได้เสมอ ทั้งในนิยายและชีวิตจริง

a68 iceberg

เกาะน้ำแข็งลอยน้ำ A68a ขนาด 4,200 ตารางกิโลเมตร กำลังคุกคามหมู่เกาะ South Georgia #FridaysForFuture

เครื่องบินของกองทัพอากาศอังกฤษ หรือ Royal Air Force หรือ RAF ได้ขึ้นบินสำรวจและบันทึกภาพล่าสุดของภูเขาน้ำแข็ง A68a ที่มีขนาด 4,200 ตารางกิโลเมตร เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม ปี 2020 ซึ่งเกาะนำแข็งลอยน้ำที่ใหญ่ที่สุดแพนี้ ได้แยกตัวออกมาจากทวีปแอนตาร์กติกา และล่องลอยในมหาสมุทรมาแล้ว 3 ปี และนักวิทยาศาสตร์คาดว่า… A68a กำลังอยู่ในเส้นทางที่จะเข้าปะทะและเกยตื้นกับชายฝั่งเกาะ South Georgia ซึ่งจะทำให้ภูเขาน้ำแข็งปิดทางออกหากินในทะเลของฝูงสัตว์บนเกาะจำนวนมาก และอาจนำมาซึ่งหายนะครั้งใหญ่หลวงของระบบนิเวศแถบขั้วโลกใต้

You are here

HWPL Dashboard… ความจริง 4 ด้านที่คนอยากออกแบบชิวิตใหม่ต้องเข้าใจ

HWPL ทั้ง 4 แกนเป็นพื้นฐานสำคัญของการกำหนดจุดเริ่มต้นในการออกแบบชีวิต… โดยตอนท้ายของบท You Are Here หรือ ท่านอยู่ที่จุดนี้ ของหนังสือ Designing You Life… แนะนำให้เขียนบันทึกสั้นๆ อธิบายชีวิตทั้ง 4 แกนเอาไว้ด้วย ท่านที่เคยเขียนไดอารี่คุยกับตัวเองคงทำได้ไม่ยาก… รวมทั้งท่านที่มีเรื่องบ่นตัวเองเรื่อยก็คงไม่ลำบากจะอธิบายเหมือนกัน… แล้วค่อยระบายสีบนเกจ์วัดระดับทั้ง 4 แกน แล้วจึงค้นหา “ปัญหา” ที่ทำให้เกจ์วัดระดับด้านต่างๆ ไปไม่ถึง FULL

David Bowie

Space Oddity… ผู้พันทอมและความเวิ้งว้างอันไกลโพ้น #เพลงดังยังจำ

เนื้อเพลงเป็นเรื่องของนักบินอวกาศชื่อ ผู้พันทอม หรือ Major Tom ที่ขานวิทยุกับศูนย์ควบคุมภาคพื้นดิน จนหลุดจากการสื่อสารสู่ความเวิ้งว้างอันไกลโพ้น… ที่ David Bowie จงใจแต่งล้อเลียนโครงการสำรวจอวกาศของอังกฤษที่ล้มเหลวไม่เป็นท่า เมื่อเทียบกับความสำเร็จของเที่ยวบิน Apollo 11 ที่มี Neil Armstrong, Michael Collins และ Edwin Aldrin ซึ่งเป็นฝั่ง NASA สหรัฐอเมริกา ไปเหยียบดวงจันทร์สำเร็จในปีนั้น