Positive Self Expectations… คาดหวังต่อตัวเองอย่างไรไม่ให้กดดัน #MetaSkills

Serious Self Talk

มนุษย์ส่วนใหญ่หรือเกือบทั้งหมด ล้วนเป็นคนหลงไหลความสมบูรณ์แบบ หรือเป็นพวก Perfectionism ภายใต้นิยามความสมบูรณ์แบบและความคาดหวังส่วนตนอย่างชัดเจน โดยเฉพาะพฤติกรรมชอบคิดและจินตนาการถึง “สิ่งดีๆ ที่อยากให้เกิดกับตน” ซึ่งหลายๆ เรื่องในหลายๆ แง่มุมของสิ่งดีๆ ที่วนเวียนคิดและฝันถึงนั้น… แค่ได้คิดก็ทำเอาจิตชื่นบานมากมายล้นเหลือแล้ว

อีกด้านหนึ่งของความนึกคิดและจินตนาการถึงสิ่งดีๆ เพื่อชุบชูใจตนนั้น หลายคนรู้ตัวดีว่าก็ได้แต่คิดและนึกถึงนั่นแหละ และไม่ต้องพยายามใดๆ ให้เสียเวลาและโอกาสจาก “ข้อเท็จจริงตรงหน้า” ในขณะที่อีกหลายคนใช้สิ่งดีๆ จากความนึกคิดและจินตนาการ มาออกแบบเป้าหมายและริเริ่มแผนการอย่างมุ่งมั่น… และมีบางคน ที่หาทางผลักความนึกคิดและจินตนาการของตน “ไปให้ใครบางคน” ที่เป็นความหวัง… เพื่อให้ช่วยสะสางถางทำอะไรๆ ตามที่ตนนึกคิดและจินตนาการไว้ให้ด้วย ซึ่งกรณีหลังนี้จะมีความคาดหวังซ้อนกันอยู่สองชั้นอีกด้วย

ประเด็นก็คือ… ความนึกคิดและจินตนาการถึงขั้นออกแบบเป้าหมายและริเริ่มแผนการพิชิตเป้าหมายนั้น ตัวแปรเดียวที่ขับเคลื่อนพฤติกรรม “การแปลงความคิดให้เป็นความจริง ก็คือ… ความมุ่งหวัง” และไม่ว่าความมุ่งหวังจะตรงเข้าหาตัวเอง หรือ ตรงไปที่ใครคนไหนอยู่ที่ใดก็ตาม… ความมุ่งหวังที่เคยอยู่ในรูปความคิดและจินตนาการ ก็จะกลายเป็นความคาดหวังซึ่งต้องการผลลัพธ์ตามอย่างที่คิดและจินตนาการไว้

เมื่อมีเป้าหมายเกิดขึ้นพร้อมกับความคาดหวัง… สมองของเราก็จะอิ่มเอมล่วงหน้าจนผ่องแผ้วเบิกบาน แม้การสะสางสร้างทำตามแผนและกระบวนการสู่เป้าหมาย จะเป็นเพียงช่วงเริ่มต้นที่ยังห่างไกลจากช่วงเวลาอิ่มเอมอย่างแท้จริง

แต่ความสุขที่เกิดจากความคาดหวังก็ได้เกิดไปแล้ว ทั้งๆ ที่ “ข้อเท็จจริงตรงหน้า” ยังไม่ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงใดๆ เท่ากับความคาดหวังเลย… และเมื่อมีตัวแปรเวลาผ่านไปนานวันเข้า จนความคาดหวังแรกถูกคาดการณ์ได้ว่าน่าจะเป็นไปได้… ห้วงเวลานั้นคงเป็นช่วงอิ่มเอมปลื้มปริ่มอีกครั้งในระดับ “สมหวัง” 

ในทางตรงข้าม… ถ้าความคาดหวังแรกถูกคาดการณ์ได้ว่า “ไม่น่าจะเป็นไปได้แล้ว” ห้วงเวลานั้นก็จะเกิดตรึงเครียดกดดันกระวนกระวาย และ อีกสารพัดอาการด้านลบ ที่ก่อตัวขึ้นในความคิด ลามไปถึงจิตใจและสะท้อนออกไปที่พฤติกรรม

ความคาดหวังที่ไม่เป็นผล จึงสร้างผลกระทบต่อชีวิตของทุกคนเสมอ ส่วนจะกระทบมากน้อยอย่างไรจะขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย… โดยเฉพาะปัจจัยที่เกิดจาก “การกล่าวโทษตัวเอง หรือ กล่าวโทษใครบางคน” ที่เราเชื่อว่ามีส่วนทำให้ความคาดหวังครั้งสำคัญนี้… เกิดเป็นไปไม่ได้ หรือ ล้มเหลวหมดสิ้น

ประเด็นเป็นแบบนี้ครับ… ต่อให้มีคนมาเป็นแพะให้กล่าวโทษที่ทำให้เราสูญเสียความหวัง แต่สุดท้ายคำกล่าวโทษทั้งหมดก็ยังจะวนกลับเข้าตัวเอง และเจ็บปวดผิดหวังทุกข์ร้อนที่ใจตัวเองเสมอ… ความยากของการเอาชนะใจตนเมื่อความคาดหวังล้มเหลวจึงเกิดขึ้นจาก… การคุยกับตนเอง หรือ Self–Talk ทั้งที่ตอกย้ำตัวเองตรงๆ รวมทั้งพูดกับคนอื่นแต่ตัวได้ยินและซึบซับเอามาเต็มๆ รวมทั้งวาจาท่าทีที่คนอื่นแสดงกลับกับเราด้วยนั่นเอง

Andrea F. Polard นักจิตวิทยาผู้เขียนหนังสือ A Unified Theory of Happiness ที่นำเสนอศาสตร์ของการรักตัวเองผ่านปรัชญาเซ็น ได้เปิดประเด็นเรื่องการคุยกับตัวเอง หรือ Self–Talk ในหลายโอกาส โดยอ้างอิงการค้นคว้าวิจัยทางจิตวิทยามากมายว่า… คนเราพูดกับตัวเองตลอดเวลา แต่มักไม่ค่อยพูดดีๆ กับตัวเองเหมือนคุยกับเพื่อนที่ดีหรอก แถมยังเป็นนักวิจารณ์ปากร้ายใจแคบกับตัวเองอย่างไม่มีเหตุผล แค่จะมอบความรักให้ตัวเองง่ายๆ เหมือนที่มอบให้คนอื่นๆ ก็แทบไม่ได้หรือไม่สนใจจะทำด้วยซ้ำ

เมื่อคนแบบนั้นมาอยู่ในสถานการณ์ “ไม่มีอะไรเป็นไปตามที่คาดหวัง” สิ่งที่ตามมาก็คือความกดดันที่เกิดจากการวิจารณ์ตัวเองเละเทะ จนสภาพจิตใจที่ยำแย่ผิดหวังอยู่แล้ว… เข้าขั้นยับเยินสิ้นหวังก็มี

หลายกรณีจึงมีการทิ้งเป้าหมายและความคาดหวังโดยไม่พยายาม… ในขณะที่อีกหลายกรณีก็ถึงขั้นพาตัวเองไปก่อพฤติกรรมเสี่ยง และเปิดประตูรับปัญหาซับซ้อนเข้าสู่วังวนความคาดหวัง แล้วก็ผิดหวังวนไปเรื่องแล้วเรื่องเล่า… ในขณะที่ความคาดหวังเริ่มต้น กลับไม่ถูกใส่ใจจะ “พยายาม” ทำความเข้าใจและเปลี่ยนความคาดหวังให้เป็นผลสำเร็จ… ซ้ำร้าย! หลายคนเลือกแต่จะทะเลาะและกดดันเอากับตัวเองหรือไม่ก็กับคนรอบข้างมั่วไปหมด

ความกดดันเป็นความกลัวรูปแบบหนึ่ง ซึ่งมีทางหลีกเลี่ยงได้ด้วยการ “ไม่ก่อความคาดหวังจนถึงขั้นวางแผน ลงทุนลงแรงและสละเวลาให้กับความคาดหวังที่เรากลัว” และยอมรับ “ข้อเท็จจริงตรงหน้า” ของตัวเองด้วยตนเอง และ คุยกับตัวเองว่าเรามีความสุขและพอเพียงเท่านี้

แต่ถ้าท่านรักความท้าทาย จิตใจดีและยุติธรรมกับตัวเองพอ… การตั้งความหวังและเป้าหมายเพื่อสร้างการเปลี่ยนแปลงให้ตัวเองก็ไม่ใช่เรื่องน่ากลัวอะไร ถึงแม้ว่าหลายอย่างจะไม่ง่าย ซึ่งความไม่ง่ายนี้เองที่ “เป็นรางวัลใหญ่ของความพยายาม”

เว้นแต่ว่า… ความคาดหวังของเราจะเกินจริง หรือ Unrealistic Expectations จนเป็นจริงไม่ได้… ที่เหลือก็แค่คุยกับตัวเองดีๆ ให้กำลังใจตัวเองให้พอ และชวนตัวเองพยายามอีกครั้ง… เพื่อไล่ล่าความอิ่มเอมปลื้มปลิ่มอย่างที่คิดหวัง… 

เท่านั้นเอง!

References…

Share this post

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on print
Share on email
Add Reder's Line friends

เพิ่ม Reder เป็นเพื่อนทาง Line... เรามีเรื่องเล่าและแรงบันดาลใจส่งถึงท่านบน Timeline ทุกวัน และ รบกวนท่านผ่านข้อความ Chat เท่าที่จำเป็น

Related Post

Neuroscience

Meta-Findings From Neuroscience to Learning… แม่บทการค้นคว้าจากประสาทวิทยาถึงการเรียนรู้

Andragogy มีพื้นฐานจากความเชื่อที่ว่า ผู้ใหญ่สามารถเรียนรู้ต่อไปได้ตลอดชีวิตหากประสบการณ์การเรียนรู้อำนวยความสะดวกในลักษณะที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของผู้ใหญ่… โดยธรรมชาติของสมองจะยืดยุ่นปรับเปลี่ยนเรียนรู้ตลอดเวลาอยู่แล้วจนเกิดปรากฏการณ์ที่เรียกว่า Neuroplasticity หรือ Brain Plasticity หรือปรากฏการณ์หล่อหลอมได้ไม่สิ้นสุดของสมอง

Sophie Kim Founder & CEO Market Kurly

Market Kurly… ของสดของชำแบบสั่งส่งสดๆ #Reder Startup

ลูกค้าของ Market Kurly ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มมิลเลนเนียล… คนกลุ่มนี้ไม่ได้มีค่านิยมเหมือนคนรุ่นเก่าที่ทำงานหนักเพื่อมีบ้านมีรถยนต์ แต่เป็นกลุ่มใช้ชีวิตแบบปรนเปรอตัวเองด้วยกิจกรรมที่โปรดปราน และสิ่งที่ชอบ โดยเฉพาะประสบการณ์กับอาหารเครื่องดื่มเพื่อเติมเต็มความอิ่มเอมภายใน

Robo Teacher

Intelligent Tutoring Systems และ AI Enables Teachers #Reducation

ดูเหมือนคีย์เวิร์ดคำว่า ITS หรือ Intelligent Tutoring Systems จะถูกพูดถึงทั้งโดยตรงและโดยอ้อมด้วยความถี่มากขึ้นมาก โดยเฉพาะการทำ Headhunter ด้วยการเสนอค่าจ้างสูงลิบลิ่วสำหรับโปรแกรมเมอร์และผู้เชี่ยวชาญ AI Enables Teachers… ซึ่งมีบทบาทในการสร้างสรรค์ทรัพยากรทางการศึกษา เพื่อให้ ITS Platform มีความเป็นไปได้ที่จะกลายเป็น “สถาบันการศึกษา” ทดแทน Brick and Mortar School หรือสถานศึกษาที่เป็นอิฐเป็นปูน เหมือนที่เราเติบโตและสัมผัสมา

SME

SME ไทยในกระแสการปฏวัติอุตสาหกรรมยุคที่ 4

SME ขนาดเล็กที่ทำงานกันไม่ถึง 10 คน มีสถิติชัดเจนว่ายังไม่ได้ให้ความสำคัญกับคอมพิวเตอร์และอินเตอร์เน็ต… ซึ่งข้อมูลและตัวเลขที่สะท้อนออกมา บอกเราหลายอย่าง… โดยเฉพาะ บทบาทและความสำคัญของคอมพิวเตอร์ที่ถูกรายเล็กๆ ละเลย แต่พอธุรกิจรอดและเติบโตกลับจำเป็นต้องใช้คอมพิวเตอร์ ในขณะที่ยิ่งโตยิ่งใช้คอมพิวเตอร์ชนิดที่ไม่มีไม่ได้