Zero Waste Manufacturing… อุตสาหกรรมยั่งยืน #GreenEconomy

Zero Waste UK

แนวคิดของเสียเหลือศูนย์ หรือ Zero Waste จากของเหลือส่วนเกินและขยะรอทิ้ง จากทุกกิจกรรมการบริโภคของสังคมมนุษย์ ซึ่งเห็นเป็นร่องรอยของเหลือมากมายก่ายกอง… อันหมายถึงคุณค่าทางเศรษฐกิจที่ติดอยู่กับของเหลือส่วนเกินและขยะรอทิ้งเหล่านั้น… มากมายก่ายกองไปด้วย

ความเคลื่อนไหวเพื่อ “หาทางใช้ประโยชน์จากของเหลือส่วนเกินและขยะรอทิ้ง” จึงสำคัญและเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ รวมทั้งการขับเคลื่อนกลยุทธ์บนแนวคิดสิ่งแวดล้อม ซึ่งของเหลือส่วนเกินและขยะรอทิ้งเป็นส่วนสำคัญของแนวคิดที่มนุษยชาติจำเป็นต้องหาทางจัดการให้ได้

แนวคิดในการจัดการของเหลือส่วนเกินและขยะรอทิ้งที่โดดเด่นที่สุดก็คือ แนวคิด 3Rs ซึ่งประกอบไปด้วย… Reduce หรือ ลดของเหลือส่วนเกินและขยะลง… Reuse หรือ นำของเหลือส่วนเกินและขยะกลับไปใช้ซ้ำ และ Recycle หรือ นำของเหลือส่วนเกินและขยะกลับไปใช้ใหม่

สิ่งที่น่าสนใจก็คือ ในศตวรรษที่ 21 นี้… แนวคิด 3Rs ถูกพัฒนาเป็นวิสัยทัศน์ร่วมระดับโลกภายใต้ยุทธศาสตร์ของเสียเหลือศูนย์ หรือ Zero Waste ซึ่งมีแนวปฏิบัติชัดเจนและหวังผลได้ในทุกกลุ่มเป้าหมาย… โดยกลุ่มเป้าหมายที่น่าสนใจที่สุดก็คือกลุ่มผู้ผลิตสินค้าปริมาณมาก หรือ กลุ่มโรงงานอุตสาหกรรมนั่นเอง

Dr. Paul Palmer ในฐานะผู้ก่อตั้งและประธาน Zero Waste Institute ซึ่งเชี่ยวชาญด้านเคมีอุตสาหกรรม อันเป็นของเหลือส่วนเกินและขยะรอทิ้งจากโรงงานอุตสาหกรรมที่มีปัญหาในการจัดการตามแนวคิด 3Rs มากที่สุด ซับซ้อนที่สุดและส่วนใหญ่ยังอันตรายที่สุดด้วยได้แนะนำในเบื้องต้นเอาไว้ว่า

วิธีจัดการของเหลือส่วนเกินและขยะรอทิ้งจากอุตสาหกรรม ก็ไม่ได้มีอะไรแตกต่างจากวิธีกำจัดของเหลือส่วนเกินและขยะรอทิ้งจากชุมชนมากนัก โดยเฉพาะในระดับแนวคิดซึ่งยังคงมีรูปแบบการดำเนินการผ่านเทคโนโลยีสะอาด หรือ Cleaner Technology หรือ CT ในห่วงโซ่อุปทานที่ผ่านการวิเคราะห์ แล้วเติมเต็มช่องว่าง ที่ยังขาด CT อยู่ด้วยวิทยาการและความคิดสร้างสรรค์ที่อาจจะต้องพยายามเพิ่มขึ้นอีกไม่มาก โดยใช้องค์ความรู้ทางโครงสร้างเคมีและวิทยาศาสตร์ที่เกี่ยวข้อง มาจัดการของเสียอันตรายให้ลดอันตรายลงจนสามารถนำไปเข้าขบวนการ 3Rs ได้โดยไม่มีอุปสรรคนั่นเอง

กรณีของเหลือส่วนเกินและขยะรอทิ้งจากโรงงานอุตสาหกรรม ซึ่งมีรายละเอียดเฉพาะในห่วงโซ่ของแต่ละกิจกรรมการผลิตนั้น… หลายประเทศทั่วโลกจะใช้การออกนโยบาย “ให้โรงงานอุตสาหกรรมรับผิดชอบของเหลือส่วนเกินและขยะรอทิ้งจากโรงงานของตัวเอง” แล้วดูแลกันผ่านกลไกกำกับดูแลผ่านกฏหมายหลายฉบับ 

ในประเทศไทย… การตื่นตัวเรื่องของเหลือส่วนเกินและขยะรอทิ้งจากโรงงานอุตสาหกรรมได้รับการผลักดันในระดับแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ผ่านนโยบาย BCG Model ของกระทรวงอุตสาหกรรม ซึ่งเห็นเป็นการเกิดขึ้นและเติบโตของอุตสาหกรรมแนวคิดใหม่ที่ผลิตของเหลือส่วนเกินและขยะรอทิ้งจากโรงงานออกมาน้อยลง และ ยังสามารถนำกลับเข้าวงจร “สร้างคุณค่า” ให้ของเหลือส่วนเกินและขยะรอทิ้งจากโรงงานได้ใกล้เคียงร้อยเปอร์เซนต์เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ส่วนกลุ่มของเสียอันตราย หรือ Hazardous Waste จากโรงงานอุตสาหกรรมโดยตรง ซึ่งส่วนใหญ่จะอันตรายจากคุณสมบัติทางเคมีนั้น… ในปัจจุบันก็มีแนวทางและเทคโนโลยีในการจัดการของเสียอันตรายหลายรูปแบบให้เลือกใช้ และ โรงงานอุตสาหกรรมที่ใช้วัตถุอันตรายในขั้นตอนการผลิต หรือ มีของเหลือส่วนเกินหรือขยะรอทิ้งที่เป็นของเสียอันตราย หรือ Hazardous Waste เอง… ก็มีการตรวจสอบเข้มงวดมากขึ้น ถึงแม้ยังมีโรงงานอุตสาหกรรมเก่าแก่มากมายที่ยังมีของเสียอันตราย หรือ มีคลังวัตถุอันตรายรอใช้ในขบวนการผลิตอีกมาก… ซึ่งก็คงต้องใช้เวลาและอะไรอีกไม่น้อยในการเปลี่ยนแปลง

ส่วนท่านที่อยากทราบว่า การทำ Zero Waste ในโรงงาน หรือ แม้แต่ในองค์กรควรจะเริ่มที่ตรงไหนก่อน… โดยส่วนตัวจะแนะนำให้ทำ Waste Audit Report มาดูก่อน ถ้าไม่มีอะไรซับซ้อนอยู่ในมือมาก่อนก็คงไม่ยากที่จะจัดการต่อจากนั้น… แต่ถ้าพบอะไรซับซ้อนจาก Waste Audit Report ถึงขั้นต้องหาตัวช่วยจากภายนอก… ก็ค่อยว่ากันครับ

References…

Share this post

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on print
Share on email
Add Reder's Line friends

เพิ่ม Reder เป็นเพื่อนทาง Line... เรามีเรื่องเล่าและแรงบันดาลใจส่งถึงท่านบน Timeline ทุกวัน และ รบกวนท่านผ่านข้อความ Chat เท่าที่จำเป็น

Related Post

จากนามบัตรถึง Bio… สิ่งสำคัญในโลกออนไลน์ที่ถูกละเลย

René Prudent Patrice Dagron หรือเรอเน่ พรูเดนท์ แพรทริค ดากร์อน ช่างภาพและนักประดิษฐ์ชาวฝรั่งเศษในช่วงปี 1817–1900 ซึ่งมีมรดกตกทอดถึงลูกหลานเป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ชิ้นหนึ่งที่เกี่ยวกับสยามและวงการสิ่งพิมพ์นั่นคือ… พระนามบัตรในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 4 

Reskill Upskill Newskill

Learning and Development… เครื่องมือทางการศึกษาเพื่อพัฒนาองค์กร #Re-education

การเรียนเป็นโอกาสเดียวที่จะทำให้คนๆ หนึ่งได้โอกาสที่ดีกว่าเดิมเพื่อเปลี่ยนแปลง และการเรียนก็เป็นเครื่องมือเดียวที่จะ Reskilled ใครสักคนให้ปรับตัวอยู่ในโลกที่ผันผวนเปลี่ยนแปลงนี้อย่างมั่นใจมากขึ้น… ซึ่งก็มั่นใจได้ไม่เต็มร้อยหรอกว่า ทักษะ หรือ Skill ที่เรามีในตอนนี้ หรือเพิ่งจะ Reskilled มาหมาดๆ ตอนนี้… จะใช้เสริมสร้างอาชีพการงานหรือเลี้ยงชีพต่อไปได้นานแค่ไหน

Personel Branding

Personal Branding…

เป็นข้อเท็จจริงนานมาแล้วว่า บุคคลที่ประสบความสำเร็จในทุกๆ ด้าน มักจะเป็นคนที่มีชื่อเสียง เป็นที่รู้จัก ได้รับการยอมรับ และมีเรื่องราวของเขา ที่คนอื่นสามารถพูดถึงและเล่าต่อได้

Boredom

Boredom… เบื่อหน่ายจะตายอยู่แล้ว #SelfInsight

การถูกความเบื่อหน่ายคุกคามความรู้สึก ถึงแม้โดยรวมจะไม่กระทบชีวิตประจำวันถึงขั้นทำลายอะไร รวมทั้งทำลายผลผลิตส่วนตัวซึ่งได้จากการทำหน้าที่ไปตามวัฏจักรที่อาจจะเป็นส่วนหนึ่งของเหตุปัจจัยต่อความน่าเบื่อ… แต่ความน่าเบื่อก็ทำลาย “ผลผลิตที่ดีที่สุด” จากศักยภาพสูงสุดในตัว ให้เหลือเพียงผลงานเท่าที่ความเบื่อหน่ายในตัวจะเปิดทางให้เป็นไป